Tatiana Kirillova’dan Büyüleyici Tablo!

İstanbul Büyükşehir Belediyesi İSKİ ev sahipliğinde gerçekleşen “Yatırım ve Proje Tanıtım Töreni”, altyapı hamlelerinin yanı sıra sanatın ilham veren gücünü de sahneye taşıdı. Sanat dünyasından önemli isimlerin katıldığı organizasyonda, uzun yıllardır Türkiye’de üretimlerini sürdüren ödüllü ressam Tatiana Kirillova’nın “İnsan Bir Su Hali” çalışması törenin öne çıkan yapıtı oldu.

SUYUN VE İNSANIN DERİN BAĞI TUVALE TAŞINDI

Serginin odağında yer alan “İnsan Bir Su Hali”, suyun aidiyetsiz ve ardında iz bırakmayan sürekli akışını güçlü bir görsel dille aktarıyor. Tablo, suya yansıyan bir yüzün kısa bir anlık belirginliğinin ardından hatların çözülüşünü ve bedenin yeniden akışa katılışını işleyerek; “Suya baktığımızda gördüğümüz, kendi varlığımızdan başkası değildir” temasını izleyiciye hissettiriyor. Suyun sadece fiziksel bir madde değil, yaşam boyu insana eşlik eden ve sonunda doğayla bütünleşen bir öz olduğu vurgulanıyor. Sanatçının İstanbul ve su temalı diğer çalışmaları da büyük beğeni toplarken, serginin ruhunu bu özel eser belirledi.

EVRENSEL BİR KÖPRÜ OLARAK ELE ALIYOR

10 yılı aşkın süredir sanat yolculuğuna Türkiye’de devam eden Rus ressam Tatiana Kirillova, eserlerinde suyu tarih, kültür ve insan arasında bağ kuran evrensel bir unsur olarak işliyor. İstanbul’un suyla olan köklü ilişkisini işlediği önceki sergileriyle de dikkat çeken Kirillova, kenti ve Boğaziçi’ni yaşayan birer canlı gibi tuvale yansıtıyor. Sanatçı, ilgiyle karşılanan eserini şu sözlerle ifade ediyor:

“Su hareket eder.
Bazen hafifçe, bazen bütün gücüyle.
Bir yere ait olmadan, hiçbir şeyi geride bırakmadan.
İçinden bir yüz geçer.
Bir anlığına bakar.
Tanıdık gelir.
Sonra yüz çözülür.
Çizgiler birbirine karışır, beden yeniden akış olur.
Belki suya baktığımızda gördüğümüz şey, kendimizden başka bir şey değildir.
İnsan bedeninin yaklaşık dörtte üçü sudur.
Bir ömür boyunca bizimle akar.
Hayat sona erdiğinde, yeniden doğaya döner.
Bir damla, bir nefes, bir beden.
Bir biçim, bir an, bir dönüş.
Su değişir.
Biz de.
Ama akış sürer.
Nerede biteriz, nerede başlarız?”