
Kahramanmaraş’ın Andırın ilçesinde, doğanın ve tarihin kesiştiği noktada yükselen Alameşe (Babikli) Kalesi, Roma’dan Osmanlı’ya uzanan köklü geçmişiyle büyülemeye devam ediyor. Keşiş Çayı’nın hayat verdiği geniş ovaya yukarıdan bakan bu sarp kayalık üzerindeki tarihi yapı, yüzyıllardır bölgenin en stratejik nöbetçisi olarak ayakta duruyor.
Bizans ve Osmanlı İzleri: 395 yılından XI. yüzyılın sonlarına kadar Bizans İmparatorluğu’nun hakimiyetinde kalan kale, en belirgin şeklini bu dönemde almış; son biçimi ise Osmanlılar zamanında verilmiştir.
Sarp ve tek parça kayalık bir tepeye kurulan yapı, geniş bir alanı kontrol altında tutmak amacıyla karakol niteliğinde inşa edilmiştir.
Mimari Yapısı ve Dikkat Çeken Detaylar
Bugün harabe halinde olmasına rağmen mimari özellikleriyle dikkat çeken kale, arazinin topografik yapısı sebebiyle çarpık bir plana sahiptir.
Kalenin yapımında çevre kayalıklardan elde edilen kireç harçlı kaba yonu ve moloz taşlar kullanılmıştır.
Kaleye doğu taraftaki kayalık alandan çıkılmakta olup, giriş kapısı doğu sur duvarının güney köşesinde yer alır. Giriş açıklığı iki yandan yarım daire kesitli burçlarla desteklenmiş basık kemerlidir.
Savunma ve Su Yapıları: Güney sur duvarı geniş bir burçla desteklenirken, batı sur duvarına bitişik olarak inşa edilen ve iç duvarları sıvalı olan su sarnıcının beşik tonozla kapatıldığı anlaşılmaktadır.
Andırın’ın gizli kalmış tarihi hazinelerinden biri olan bu sarp kayalık üzerindeki yapı, hem tarih meraklılarını hem de doğa kaşiflerini bekliyor.
